วันเสาร์ที่ 27 พฤษภาคม พ.ศ. 2560

บทกวี "ไข่" #วัดพระธรรมกาย



นั่งรถผ่านถนนสีขาว  เป็นถนนคอนกรีต  4  เลน
จากถนนพหลโยธิน ถึงประตู  8  วัดพระธรรมกาย
ยาวกว่า  3  กม.  คนใช้คับคั่ง
เลี่ยงรถติด ไปตลาดไท ติดต่อราชการ
ตำรวจ โรงเรียน หน่วยงานรัฐ  ยังใช้ถนนเส้นนี้
จริงอยู่ว่าเป็นถนนส่วนบุคคลของวัดพระธรรมกาย
แต่ก็อนุญาตให้ประชาชนใช้
ถนนยิ่งถูกใช้ ยิ่งพังเร็ว
ค่าซ่อมบำรุง ค่าไฟ ค่าสาธารณูปโภคในแต่ละปี ก็มากขึ้นตามไปด้วย
พื้นที่ไม่น่าต่ำกว่า  40  ไร่  มูลค่าหลายร้อยล้าน  วัดจ่ายทั้งสิ้น

น้ำท่วมใหญ่ปี  2554  วัดพระธรรมกายก็ได้รับผลกระทบ
พระ เณร ลูกศิษย์  ต้องอดตาหลับขับตานอน  กั้นกระสอบทราย
ทำคันคลอง  ไม่ใช่แค่ในวัด  แต่เป็นคลองระพีพัฒน์ยาวกว่า  10  กม.
บางคนหาว่าทำเพื่อตัวเอง  แต่ทำไม  ต้องกั้นยาวขนาดนั้น
หิน ดิน ทราย กระสอบทราย Big Bag จำนวนมาก
ถุงหินขนาด  1  ลูกบาศก์เมตร ที่ให้รัฐบาลใช้ฟรีๆ
เพื่อกั้นน้ำไม่ให้เข้ากรุงเทพ  ล้วนงบประมาณวัดทั้งสิ้น

ไม่ใช่แค่ชุมชนใกล้วัด  ที่พระพายเรือไปแจกถุงยังชีพ
แต่เป็นผู้ประสบภัยทุกจังหวัด ที่ได้รับถุงยังชีพสีแดงจากวัดพระธรรมกาย

น้ำท่วมใหญ่ภาคใต้ปี  2559
 แม้พื้นที่ประสบภัยจะห่างจากวัดพระธรรมกายเกือบ  1,000  กม.
แต่หลายหมื่นถุงยังชีพยังไปถึงมือชาวบ้าน
ในขณะที่ไม่มีใครภาคส่วนไหนมาช่วยอย่างเคย

เรื่องเหล่านี้ไม่มีใครรู้
สู้คนแจกของครั้งเดียวแต่ออกสื่อไม่ได้

ถ้าผู้รับไม่สังเกตข้างถุง  คงยังอาจไม่รู้ด้วยซ้ำ
ข้าวทุกเม็ด น้ำทุกหยด  มาจากวัดพระธรรมกาย

คดีสหกรณ์คลองจั่น
คนอื่นทำธุรกรรมหรือมีความเกี่ยวข้องกับคุณศุภชัย, ไม่เป็นไร
แต่หากเป็นวัดพระธรรมกายหรือศิสย์วัดพระธรรมกาย
ต้องถูกตั้งข้อหาฟอกทรัพย์รับของโจรทันที

เศรษฐีหมื่นล้านบางคน
ต้องมาโดนข้อหากับเศษตังไม่ถึงร้อยล้านของตัวเอง
เพราะเป็น "ลูกศิษย์วัดพระธรรมกาย"

เพียงถูกสงสัย  ยังไม่ทันชี้แจงแก้ข้อกล่าวหา
แต่นักข่าว เจ้าหน้าที่รัฐบางคน
กลับทำเสมือนว่า...เป็นผู้ที่ถูกศาลตัดสินความผิดไปแล้ว
หลัก "จำเลยบริสุทธิ์จนกว่าคดีถึงที่สุด"
คงถูกงดเว้นไม่นำมาใช้กับวัดพระธรรมกาย

วัดพระธรรมกาย...จะถูกนำเสนอให้เป็นผู้ร้ายอย่างไรก็ได้สินะ
ในเมื่อประชาชนถูกปิดตา  และคนบางคนปิดหูปิดตาตัวเอง
อะไรที่เป็นความดีของวัดพระธรรมกาย
ไม่อยากรับรู้  ไม่อยากรับทราบ เอาแต่ตั้งแง่ 


น่าน้อยใจจริงๆ


โดย  Dare เดวิลล์
27  พฤษภาคม 2560 


2 ความคิดเห็น:

  1. พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย คาถาธรรมบท เล่ม ๑ ภาค ๒ ตอน ๓ - หน้าที่ 101
    หมด ถึงมรณะ สิ้น ๑๐๐ อัตภาพ, โมคคัลลานะ ได้มรณะอย่างนี้ ก็พอ
    สมแก่กรรมของตนเองแท้. พวกเดียรถีย์ ๕๐๐ กับโจร ๕๐๐ ประทุษ-
    ร้ายต่อบุตรของเราผู้ไม่ประทุษร้าย ก็ได้มรณะที่เหมาะ (แก่กรรมของเขา)
    เหมือนกัน, ด้วยว่า บุคคลผู้ประทุษร้ายต่อบุคคลผู้ไม่ประทุษร้าย ย่อม
    ถึงความพินาศฉิบหายด้วยเหตุ ๑๐ ประการเป็นแท้ " ดังนี้แล้ว เมื่อจะ
    ทรงสืบอนุสนธิแสดงธรรม จึงได้ทรงภาษิตพระคาถาเหล่านี้ว่า
    ๗. โย ทณฺเฑน อทณฺเฑนสุ อปฺปทุฏฺเสุ ทุสฺสติ
    ทสนฺนมญฺตร าน ขิปฺปเมว นิคจฺฉติ
    เวทน ผรุส ชานึ สรีรสฺส จ เภทน
    ครุก วาปิ อาพาธ จิตฺตกฺเขป ว ปาปุเณ
    ราชฺโต วา อุปสคฺค อพฺภกฺขาน ว ทารุณ
    ปริกฺขย ว ญาตีน โภคาน ว ปภงฺคุณ
    อถ วาสฺส อคารานิ อคฺคิ ฑหติ ปาวโก
    กายสฺส เภทา ทุปฺปญฺโ นิรย โส อุปปชฺชติ.
    " ผู้ใด ประทุษร้ายในท่านผู้ไม่ประทุษร้ายทั้ง
    หลาย ผู้ไม่มีอาชญา ด้วยอาชญา ย่อมถึงฐานะ ๑๐
    อย่าง อย่างใดอย่างหนึ่งพลันทีเดียว คือ ถึงเวทนา
    กล้า ๑ ความเสื่อมทรัพย์ ๑ ความสลายแห่งสรีระ ๑
    อาพาธหนัก ๑ ความฟุ้งซ่านแห่งจิต ๑ ความขัดข้อง
    แต่พระราชา ๑ การถูกกล่าวตู่อย่างร้ายแรง ๑ ความ
    ย่อยยับแห่งเครือญาติ ๑ ความเสียหายแห่งโภคะ
    ทั้งหลาย ๑ อีกอย่างหนึ่ง ไฟป่าย่อมไหม้เรือนของ

    ตอบลบ
  2. ขอลูกๆ หลวงพ่อ สวดมนต์บทธัมมจักกัปวัตนสูต อย่างตั้งใจจริงจังและ ตั้งจิตอธิษฐาน แผ่อุทิศส่วนบุญแก่คู่เวรคู่กรรมที่เคยทำผิดพลาดในอดีตชาติ สิ่งเลวร้ายจะผ่านพ้นไปโดยเร็ว

    ตอบลบ